search

ΔΙΕΘΝΗ

Lucy Dacus, Phoebe Bridgers & Julien Baker ενώνουν δυνάμεις για ένα indie supergroup, όμως η ομαδική προσπάθεια αλληλοεξουδετερώνει τις μεμονωμένες αρετές που έχουν παρουσιάσει στην προσωπική τους δισκογραφία...

Label | Matador
Κυκλοφορία | 10/2018
Βαθμολογία | 5

Οι Boygenius προέκυψαν όταν τρεις από τις πιο ανερχόμενες μουσικούς του αμερικάνικου indie έπεφταν συνεχώς τυχαία η μία πάνω στην άλλη στις περιοδείες τους, με αποτέλεσμα να γνωριστούν καλύτερα και να αντιληφθούν τον κοινό τους τρόπο σκέψης. Αποφάσισαν λοιπόν να σχηματίσουν μία μπάντα, ένα supergroup όπως το θέλει η ορολογία.

Η Lucy Dacus, η Phoebe Bridgers και η Julien Baker ένωσαν έτσι δυνάμεις για τις Boygenius, όνομα σαφώς σαρκαστικό απέναντι σε όλους αυτούς που τις κατατάσσουν στην κατηγορία «γυναικείο indie rock», μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες (ενώ την ίδια στιγμή ένας άντρας μπορεί να είναι μία «μεμονωμένη ιδιοφυΐα»).


Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω, ό,τι συμβαίνει στο παρθενικό τους EP μοιάζει τραγικά ειρωνικό: το μεμονωμένο ταλέντο και ο δυνατός χαρακτήρας που έχει παρουσιάσει η κάθε μία στις προσωπικές της καταθέσεις, αλληλοεξουδετερώνονται σε αυτήν την ομαδική προσπάθεια, δίνοντας τη θέση τους σε έναν οριακά αδιάφορο αχταρμά, του μέσου όρου. Οι φαζαριστές, αρχετυπικά indie κιθάρες της Dacus, η συναισθηματική folk-americana της Bridgers και η emo αισθητική της Baker, δεν συντονίζονται, παρόλο που οι τρεις τους μοιράζονται πράγματι κοινές συνθετικές ευαισθησίες.

Είναι χαρακτηριστικό πως τα τραγούδια που λειτουργούν καλύτερα είναι εκείνα στα οποία προκρίνεται περισσότερο η ξεχωριστή γραφή της καθεμίας, παρά το συλλογικό πνεύμα. Το εναρκτήριο “Bite The Hand” θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στον φετινό, έξοχο δίσκο της Dacus –το ίδιο ισχύει για τη Bridgers στο "Me & My Dog" με το σκοτεινό χιούμορ, όπως και για τη Baker του "Stay Down", με τις γνωστές, καθαρτικές κορυφώσεις. Βέβαια, δεν θα ξεχώριζαν σε κανέναν από τους τρεις προσωπικούς δίσκους. Στα υπόλοιπα τρία τραγούδια μοιράζονται τα συνθετικά credits, όμως αλληλοακυρώνουν άθελά τους το αθροιστικό αποτέλεσμα των ιδεών. 

Εν τέλει δεν μένουν πολλά να θυμάσαι από αυτό το EP, παρά μόνο ίσως το αίσθημα ζεστασιάς, αλληλοεκτίμησης και σεβασμού που κρύβεται πίσω από μία τέτοια σύμπραξη ανθρώπων με κοινές ιδέες. Δυστυχώς, δεν αποτυπώθηκε ποτέ στο ντεμπούτο των Boygenius.