search

ΔΙΕΘΝΗ

Μπορεί οι Pavement να μην επανενώνονται, αλλά ο κάποτε ηγέτης τους συνεχίζει να κυκλοφορεί αξιομνημόνευτους και αυθεντικά ενδιαφέροντες indie rock δίσκους...

Label | Domino
Κυκλοφορία | 5/2018
Βαθμολογία | 7

Φαίνεται πως το 2018 επιφυλάσσει αρκετά νοσταλγικά σοκ για τους Gen Xers. Πρώτα ήρθε η ανακοίνωση για την παγκόσμια περιοδεία των Pearl Jam, έπειτα η deluxe επανέκδοση του δίσκου-σταθμού για το εναλλακτικό rock Exile in Guyville της Liz Phair, τώρα το τραγούδι “Refute” στο 7ο άλμπουμ του Stephen Malkmus με τους Jicks.

Σε αυτήν την ιστορική στιγμή ανθεμικού country rock, δύο από τα εμβληματικότερα ροκ είδωλα των 1980s/1990s ενώνουν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους: η βραχνή, κοριτσίστικη φωνή της Kim Gordon εναλλάσσεται με τα οικεία, ανέμελα φωνητικά του Malkmus, σε μία boy-meets-girl ιστορία χωρίς αίσιο τέλος, η οποία εκμηδενίζει με χαρακτηριστική άνεση τη χρονική απόσταση από τις μέρες που οι αφίσες των Sonic Youth και των Pavement βρίσκονταν στους τοίχους των μουσικών nerds εκείνης της εποχής.


Κατά τ' άλλα, το Sparkle Hard δεν είναι ένα ακόμη άλμπουμ που εκβιάζει νοσταλγικά αισθήματα –άλλωστε ο Malkmus έχει καταφέρει μέσα από την πλούσια δισκογραφία του με τους Jicks να δημιουργήσει ένα αυτόνομο, δημιουργικό όχημα, το οποίο αντέχει στον χρόνο. Πρόκειται για έναν ακόμη αξιόπιστο, διασκεδαστικό και σύγχρονο indie rock δίσκο της σόλο καριέρας του, από αυτούς δηλαδή που αδυνατεί να φτιάξει η πλειονότητα των άτυπων διαδόχων του.

Επιπλέον, φαίνεται πως ο Αμερικανός μουσικός προσπαθεί, για πρώτη φορά με τόσο εμφανή τρόπο, να συντονιστεί τόσο στιχουργικά, όσο και ηχητικά με το κλίμα της εποχής. Ας πούμε, στην ανακουφιστικά γνώριμη μελωδία του "Middle America" εξομολογείται πως «Men are scum, I won’t deny», ενώ στην κιθαριστική παράνοια του "Bike Lane" τραγουδάει για τον θάνατο του Freddie Gray από αστυνομική βία (Βαλτιμόρη, 2015), θίγοντας έτσι καυτά κοινωνικά ζητήματα του αμερικάνικου έθνους με πλάγια, αφαιρετική διάθεση –όπως πάντα. Παράλληλα, σε τραγούδια όπως το “Rattler”, το “Brethren” και στο δεύτερο μισό του “Difficulties - Let Them Eat Vowels”, πειράζει τα φωνητικά του με auto-tune, χωρίς όμως να ακουστεί γελοίος ή εκτός τόπου και χρόνου.

Φυσικά δεν λείπουν και οι πιο «προφανείς» στιγμές, εκείνες που συνοψίζουν τη μουσική ιδιοφυΐα και τη διαχρονική ματιά του Malkmus πάνω στον ήχο που έχει κυριεύσει: το "Shiggy" είναι ένα αρχετυπικά indie rock κομμάτι, ενώ το 7λεπτο σχεδόν "Kite" διαθέτει επικό φινάλε. Σε λίγα χρόνια, όμως, θα επιστρέφουμε αποκλειστικά σε αυτήν τη μυθική συνεργασία με την Kim Gordon στο “Refute”, ένα από τα highlights στον δεύτερο δημιουργικό κύκλο ζωής και των δύο.

Με τις φήμες για την επανένωση των Pavement να μην επιβεβαιώνονται (αλλά ούτε και να διαψεύδονται), ο Malkmus συνεχίζει να παραδίδει σταθερά μερικούς από τους πιο αξιομνημόνευτους και αυθεντικά ενδιαφέροντες indie rock δίσκους της νέας χιλιετίας. Από ακόμη ένα πιθανό reunion-φιάσκο, προτιμώ χίλιες φορές να λιώνω κάθε νέο άλμπουμ των Jicks, ακόμη και αν δεν χωρέσουν ποτέ στις πρώτες σελίδες της ροκ ιστορίας.